Nergens beter dan thuis
12/06/2011
Ik weet het,beste lezer... Het heeft wat langer geduurd dan voorzien.
Maar hier is de nieuwe column.
Ik ben hier nu vandaag precies 20 dagen,maar ik heb wat tijd nodig gehad
om te acclimatiseren.
De afsluiting en de opruiming van het pension de afgelopen maanden
hebben vooral geestelijk veel
gevergd. Maar beterschap is op komst.
Ik ben nog wel wat moe maar de conditie gaat erop vooruit en ben al 4
kilogram lichter. Elke dag een uurtje zwemmen en een aantal kilometer
stappen is een goed recept. Dat ik moe ben heeft ook daarmee te
maken,natuurlijk. Want dat ben ik niet echt meer gewoon na jaren
vegeteren in huis tussen de honden.
Het is hier trouwens ook al 20 dagen lekker weer en dat zet ook niet aan
tot schrijven.
Vandaag is het weer relatief wat minder. Zeer relatief...
De olijfboomgaarden naast mijn terras zijn zonverlicht en het is 28
graden warm.
Wat aangenaam is na de 33 en 35 van gisteren en eergisteren.
Maar de bergen achter de boomgaarden zijn al de ganse dag bedekt door
dikke donderwolken.
Tot nu toe blijven ze op afstand maar ze zijn donker,dreigend en
torenhoog.
En af en toe hoor je in de verte de donder razen. Het heeft wel wat...
Mijn hond Sam heeft zich ook fantastisch goed aangepast.
Ik was wat bang voor de vliegtuigreis. Het beestje is tenslotte reeds 12
wat in hondenjaren al behoorlijk oud is. Maar dat is aan hem nog niet te
merken.
Hij heeft nog de conditie van een jonge hond en gedraagt er zich er ook
naar.
De reis in de cargoruimte was blijkbaar een avontuur want bij onze
hereniging in het luchthavengebouw van Mytilini waren de kwispels niet
uit de lucht te slagen. Happy,happy,happy...
Nu gaat hij elke dag mee wandelen en 's avonds op restaurant als een
dikke meneer.
Daar is hij dan de grote attractie met zijn guitige snuit.
Ik kan iedereen die wat moeite heeft contacten te leggen aanraden om een
hond te nemen. De ontmoetingen komen vanzelf want iedereen wil het
hondje aaien... OOO zoo schattig...
Neem dus best een hond met een hoge aaibaarheidsfactor en succes is
gegarandeerd.
Je moet er dan natuurlijk wel mee buitenkomen en niet tussen je 4 muren
blijven zitten,he.
Wat minder aaibaar zijn de rotvliegen die deze lieflijke namiddag hebben
uitgekozen om me op het terras gezelschap te houden. De lokale fauna in
het algemeen is anders best even wennen.
Niet dat het heel gevaarlijk is of dat je er veel last van hebt.
Maar salamanders,spinnen die toch wat groter zijn dan de doorsnee
Belgische variëteit en de occasionele schorpioen of slang is toch iets
wat je niet echt gewoon bent.
Ik heb op deze korte tijd toch al 4 slangen van een meter en meer
ontmoet up close en personal.
Tot nu toe allemaal aangename ontmoetingen.
Maar t 'is toch iets anders dan een verdwaalt konijn tegenkomen,he.
Vakantiegangers die Griekenland enkel kennen van toeristenvallen als
Santorini,Mykonos en andere Chersonisossen zullen dit misschien maar
vreemd vinden maar dat is inderdaad de Griekse fauna.
Ik zit dan ook midden op het platteland en hier zijn
slangen,schorpioenen,dikke insecten ,vossen en vooral zeer veel mussen
nog de baas.
Nooit meer zoveel mussen gezien sinds het nog enigzins rurale Vlaanderen
van mijn jeugdjaren.
Ik moet eerlijkheidshalve wel nog vermelden dat de meeste slangen hier
niet echt giftig zijn.
Op de Ottomaanse adder na. Maar gelukkig is deze zo schuw dat je hem
zelden te zijn krijgt.
En tot zover onze les natuurkunde voor vandaag.
Of ik de komende weken nog veel tijd heb om columns te schrijven durf ik
te betwijfelen.
Ik heb besloten vanaf morgen aan het boek te beginnen waar ik al enige
tijd mee in mijn hoofd zit.Hoe en wat het precies zal worden ga ik nu
nog niet verklappen.
Maar als je even van mij niks hoort... Dont panic...
Ik wil tenslotte nog even de groeten doen aan mijn familie en vrienden
in Belgie...
Ik mis jullie allemaal, maar nu ook weer niet zo erg dat ik al naar dat
apenland wil terugkeren,haha...
Nergens beter dan thuis en de volgende maanden is dat zeker dus hier....
Veel liefs
Groetjes
Geert